Dua İbadetin Ta Kendisidir

Ya Rabbi! Seni tarif etmektedir bütün güzel isimler..

 Sen güzel isimlerini aşikar etmezsen ruhum karanlıkta kalır

Esma’ül Hüsna’na şahit yaz beni.

ALLAH (C.C) !

Sensin Allah (c.c) sanadır kulluğum

Sendedir çarem seninledir varlığım

 Seni arar ruhum seni anar kalbim

Başkasına değil sana muhtacım

 Başkasını değil seni çağırırım

Başkası yaratılmıştır sen yaradansın

 Başkası devamsızdır sen daimsin ve daim eyleyensin

Başkaları muhtaçtır sen ihtiyaçsızsın ihtiyaçları görensin

 Başka ilah yok sen Allah (c.c)’sın

 Sen ki eşi benzeri olmayansın

Sen ki bütün eksiksiz sıfatların sahibisin

Cemaline çevir yüzümü başkasına rağbet ettirme kalbimi

Ya Rahman!

Sen öyle rahmet edersin ki rahmetinin bir cilvesi cennetim olur

Rahmetinden bir parıltı sonsuz mutluluğumdur

 Rahmetinin bir damlası herkesin rızkına kefil olur

Su çorak gönlüme merhametini indir

 Su fani ömrümü sonsuzluğa eriştir.

Ya Rahim!

Öylesine rahimsin ki kulağımı sözüne muhatap eylersin

 Aklıma vahyinle tenezzül edersin

 Öylesine Rahimsin ki istendiğinde zaten verirsin

İstenmediğinde de lütfedersin

 Öylesine Rahimsin ki hak edene hepten verirsin

Hak etmeyene bile çok bahşedersin

Öyle Rahimsin ki dünyayı bu kadar güzel eylersin

Ahireti ondan daha güzel eylersin

Ya Rabbi! Korkudan emin eyle beni

Hüzünden azad eyle kalbimi

 Ateşten uzak eyle beni

 Hicrana düşürme kalbimi

Rahmetinin rahmine al beni

Merhametinin kucağına al kalbimi 

Ya Melik!

Kimsenin kimseye fayda vermediği gün hüküm senin

Gökler yarılırken sahibim sensin

Yıldızlar dağılırken sahibim sensin

Varlığım bana ait değil varım yoğum senin

Elimde olanlar benim değil sahiplendiklerim de senin

Yokluğa düşürme beni an senin

Darlık verme kalbime mekan senin

Ya Kuddüs!

Sensin kuddüs kutsiyet sendendir bundan öte laf olmaz

Sen dilemezsen hiçbir şey pak sayılmaz

Gönlüm sana yönelmedikçe saf olmaz

Kanımı her nefeste temizlediğin gibi nefsimi arındır pak eyle

Temizlenenlere muhabbet edersin gönlümü muhabbetinle temizle

Ya Selam!

Sensin selam sendendir selam

 Emrini dinler ateş ki İbrahim(a.s) için serin ve selametli olur

 İbrahim(a.s) gibi dostluğuna kabul eyle beni

 İbrahim(a.s) gibi ateşi gül eyle tenime

 Gül gibi ateşten çiçekler açtır ruhumda

 Selamını şebnem gibi dokundur kalbime

Ya Mümin!

Sen hidayetini göndermezsen kalpler nasıl mutmain olur

Sen kalplere itminan vermezsen kim inandığından emin olur

Sen inandırmazsan kim mümin kalır

Revamın tuzağına düşürme beni nefsimin diline bırakma beni

Öyle mümin eyle ki beni pişmanlıklarım beni sana döndürsün

Ya Müheymin!

Sensin gariplerin sığınağı

Sensin kimsesizlerin dayanağı

Sensin hakki himaye eden

Sensin aklimi aldanışlardan kollayan

Sensin ayağımı  tuzaklardan kurtaran

Sen ki zayıfları kuvvetlilerin şerrinden himaye edersin

Mazlumların hakkını zalimlerden almayı  vaad edersin

Sen ki benim en küçük, en önemsiz,

En gizli arzularımı da bilir bana merhamet edersin

Nefsimin aldatmalarına kanmaktan koru beni

Aşağıların aşağısına yuvarlanmaktan koru beni

Ya Aziz!

İzzet senindir sendendir izzet

Sen dilersen kimse zillete düşmez

Sen vermezsen kimsede izzet kalmaz

Kalbim yalnız sana kanar

Yakınlığınla aziz eyle kalbimi

Ruhum yalnız seni arar

Huzurunla aziz eyle ruhumu

Halim yalnız sana aşikar

Başkalarının yanında rezil etme beni

Ya Cebbar!

Sen ki mağrurları gururlarına esir eylersin

Sen ki kibirlenenlerin boynuna kibirlerini tasma eylersin

Sen ki zor kullanıp zulmedenleri vicdanlarının pençesine hapsedersin

Bir sineği vasıta eyle de Nemrutlardan kurtar beni

Bir asayı vesile eyle de Firavunlara galip getir beni

Ebabilleri gönderde Ebrehelerin fillerinden koru kalbimi

Nefsimin beni isyana zorlamasına izin verme

Aklımın beni saptırmasına geçit verme

Hep itaat üzere sabit kıl beni

Ya Mütekebbir!

Ben acizim sen Kadir’sin

Ben fakirim sen Rahim’sin

Ben ölüyüm sen Hayy’sın

Ben çaresizim sen Ehad’sın

Ben muhtacım sen Samed’sin

Ben sağırım işiten sensin

Ben körüm gören sensin

Ben dilsizim konuşan sensin

Ben yaratılıyorum yaradan sensin

Ben yokum var eden sensin

Ben hiçim ama emellerim büyüktür

Ben yoksulum ama isteklerim çoktur

Ben isterim çünkü sen büyüksün

Şahit yaz büyüklüğüne bu küçük kalbimi

      Ne zaman ümitsizliğe kapılsam Engin Noyan'dan  bu duayı  dinleyip Amin der, kendime gelirim. Ümitsizliğe kapılan kardeşlerim için de bir ışık olur inşallah...

Kıyamet Koptu Zannettim

               Anlatıldığına göre, İsa(a.s) Allah’ın izniyle ölüleri diriltirdi. Bir gün bazı kafirler ona,

              -Sen yeni ölmüş olanları diriltiyorsun. Belki de o kişi ölmüş değildir. Eski zamanlarda ölmüş    birinidirilt de görelim, dediler.

İsa (a.s) onlara ,

-Dilediğiniz kişiyi seçin, dedi.  Onlar da ,

-Bize Nuh’un oğlu Sam’ı dirilt, dediler.

İsa (a.s) onun kabrinin başına vardı. İki rek’at namaz kıldı. Allah’a dua etti. Allah Teala da Sam’ı diriltti. Kalktığında saçı ve sakalı bembeyaz olmuştu. Oradakiler,

-          Bu halin nedir? Senin zamanında saç ve sakalın ağarması diye bir şey yoktu?! Dediler. Sam onlara şöyle dedi:

-          Kalk! Diye emir verilince kıyametin koptuğunu zannettim. Korkudan saçlarım ve sakalım ağardı.

-          Kaç senedir bu kabirdesin? Diye sordular.

-          Dört bin senedir buradayım ve hala ölümün acısı dinmiş değil! Diye cevap verdi.

    Anlatıldığına göre, her mümine vefatından sonra dünyaya dönme ve tekrar yaşama teklifi yapılır. Şehidler hariç hiç kimse ölümün verdiği acıdan ötürü dünyaya dönmeyi istemez. Çünkü şehidler ölüm acısı tatmazlar. Onlar tekrar dünyaya dönüp ikinci kez savaşmayı ve ikinci kez ölmeyi isterler. İbrahim b. Ethem hakkında anlatılan bir hikaye şöyledir: bir  gün ona, ‘Bizimle beraber otursan da senden bir şey dinlesek’ dediler. İbrahim b. Ethem onlara,

-          Ben şimdilik dört şey ile meşgulüm. Eğer onları bitirirsem gelir sizinle sohbet ederim, dedi.

-          Onlar nedir? Diye sorduklarında şöyle anlattı:

    Birincisi: misak günü; Allah Teala’nın Ademoğullarından söz aldığı günü düşünürüm. O zaman Allah(c.c) şöyle buyurmuştu:

“Bunlar cennetliktir; hiç önemsemiyorum. Bunlar da cehennemliktir; onları da önemsemiyorum.” Ben ise , bu iki fırkadan hangisine ait olduğumu bilmiyorum.

    İkincisi: düşündüm! Allah Teala bir çocuğun anne rahminde yaratılmasına, ardından da ruhunun üflenmesine hükmettiği zaman görevli melek:”Ey Rabbim! Cennetliklerden mi yoksa cehennemliklerden mi olacak!” diye sorar. Bu soruya, hakkımda ne şekilde cevap verildiğini bilmiyorum.

    Üçüncüsü: Ölüm meleği gelip de ruhumu kabzetmek istediği zaman,”Müslümanlarla mı yoksa kafirlerle birlikte haşrolunacak?” diye sorar. Bu soruya da hakkımda ne şekilde cevap verileceğini bilemiyorum.

    Dördüncüsü: Her şeyden yüce Allah’ın şu ayetini düşündüm:

“Ey günahkarlar! Bu gün bir tarafa ayrılın(iyilerin arasına karışmayın).”(Yasin suresi,36/59)

    Ben hangi fırkadan olacağımı bilemiyorum.

    Allah’ın kendilerine ilim, anlayış verdiği, gaflet uykusundan uyandırdığı, ölümü hatırlamayı kendisine nasip ettiği kimselere müjdeler olsun!

    Allah Teala’dan dilediğimiz, son nefesimizi hayırla vermemizdir. Son nefesimizde dünyadan müjdelerle ayrılmamızdır. Çünkü mümin için sekerat anında Allah tarafından bir müjde vardır. Bu husus ayet-i kerimede şöyle anlatmıştır:

“Rabbimiz Allah’tır, deyip sonra istikamet üzerine yürüyenlerin(ölümleri anında) üzerine melekler inerler ve onlara,(ölümden ve sonrasından) korkmayın, (geride bıraktıklarınız için) üzülmeyin. Size vaad olunan cennetle sevinin’ derler.”(Fussilet suresi, 41/30)

Güneşteki Adam

"Başlangıçta kendi içinde ve kendisinin sebep olduğu bir sorun olarak Filistin hakkında yazdım... Sonraları Filistin'i insanlığın bir simgesi olarak görmeye başladım... Filistinlilerin acılarını betimlerken, onları dünyanın dört bir yanındaki acıların bir sembolü olarak sunuyorum."

Böyle söylüyor yazdıkları yüzünden acımasız bir ölüme kurban giden, Filistin'in dertli ağabeyi Gassan Kanafani.

Yayınlanmış onca kitabına rağmen Türkçe'ye çevrilmiş sadece 2 kitabı bulunuyor Kanafani'nin: 'Güneşteki Adamlar' ve 'Hayfa'ya Dönüş.' Güneşteki Adamlar'ın da baskısı yok maalesef, ancak sahaflardan bulunabilmekte (bkz. Nadir Sahaf).

Kanafani'nin kitapları 1936 - 1967 yılları arasında Filistin halkının yaşadığı çeşitli olayları konu alan hikayelerden oluşuyor.

"Kanafani'nin hikayeleri, oğullarını gururla fedailiğe gönderen, sonra da evden getirdikleri yiyeceklerle dağlarda onları ziyaret eden mülteci kamplarından anneleri, toplumsal dünyalarındaki dönüşümler yüzünden aile içerisindeki otoriter rolleri tehdit altında olan babaları, bu toplumsal düzende yer edinmek için savaşmayı erken yaşlarda öğrenen çocukları, topraklarındaki yabancılar yüzünden kendilerini tehdit altında hisseden komşular arasında yaşanan ilgi, sevgi, korku ve şüpheyi anlatır. "

Kısaca bu şekilde özetleyebiliriz hikayelerin konularını. Sayesinde büyük bir üne kavuştuğu Güneşteki Adamlar ise karlı iş imkanları için Kuveyt'e kaçak yoldan girmeye çalışan üç Filistinliyi anlatır. Bu üç Filistinli bir tankerin boş su tankına saklanarak sınırı geçmek için uğraşırlar. Ancak sıcak hava koşullarından ve çıkan aksiliklerden dolayı tankın içinde sıcaktan boğularak ölürler. Geriye tanker sürücüsünün boş çığlıkları kalır: "Neden tankın kenarlarına vurmadınız? Neden hiçbir şey söylemediniz? Neden? " 

Hayfa'ya Dönüş hikayesi ise filmi çekilebilecek nitelikte bir hikaye. Bana "Salt of this Sea" filmini hatırlattı. 1948 İsrail işgali sonucu evleri ele geçirilip, sürgüne zorlanan insanların, seneler sonra kendi evlerine misafir olmalarını ve burada geçmişle yüzleşmelerini konu alan acıklı sona sahip derin bir kurgu. 

Gassan Kanafani gibi değerli bir insanın herkes tarafından bilinip, okunması gerekir diye düşünüyorum. Çünkü Filistin'i anlamak demek medyada çıkan görüntülere ah vah etmek değil, edebiyatıyla, kültürüyle, gündelik hayatıyla onları anlayabilmek demektir. Yani biraz 'emek' demektir.

Unutmayalım ki kalbimizde diğer insanların hüzünleri, acıları olmadıkça 'insan' olamayız.

Ve kapanışta Mahmut Derviş eşlik etsin sizlere bizlere:

Yeruşalem! dudaklarımdan uzaklaşmış Yeruşalem!

Mesafeler yakın mı yakın

İki sokak var aramızda ve de sırtı bir tanrının

Ben sende bir yıldızım

sende duran. Ne mutlu işkencedeki bedenime!

Babil gecesine düşüyor uzaklık

Doğrudur ölüm yeşiline bağlılığım

Doğrudur pencerelerin ağladığı

Özgürlüğümün sesi geliyor prangaların şakırtısından

Savaşa duruyor çarmıhım, savaşa!

...

Yeruşalem!

Kanayan bir zeytin şekline bürünmüş Yeruşalem!

Efsanelere ve peygamberlere

çarık oldu derilerim

Ey sen, Babil'im benim! Ne mutlu önümüzdeki gecenin komşusuna!

...